Bron: Britse nationale rekenkamer
Britse audit wijst op hiaten in de noodplanning voor de voedselvoorzieningsketen
Wat is er gebeurd
De Britse National Audit Office heeft een nieuw rapport gepubliceerd waarin wordt onderzocht of het ministerie van Milieu, Voedsel & Rural Affairs onderneemt effectieve actie om de voedselvoorzieningsketen te beschermen tegen grote verstoringen.
Het rapport signaleert extreem weer, cyberaanvallen, uitbraken van ziekten, nationale stroomstoringen, pandemieën en andere catastrofale incidenten als risico's die de productie zouden kunnen onderbreken, opslag, distributie en beschikbaarheid van voedsel.
Voedsel is een van de producten van Groot-Brittannië 13 aangewezen sectoren van kritieke nationale infrastructuur. De NAO zegt dat recente gebeurtenissen hebben aangetoond dat particuliere voedselbedrijven effectief kunnen reageren op verstoringen, maar de waarschijnlijkheid en potentiële ernst van toekomstige schokken nemen toe.
Defra heeft zijn Food Supply Chain Resilience-team uitgebreid en zijn focus op de planning van catastrofale gebeurtenissen vergroot. Echter, de NAO constateerde dat het departement de afgelopen jaren niet genoeg heeft gedaan om de levensmiddelenbedrijven erbij te betrekken, huishoudens, lokale overheden en gemeenschapsorganisaties in paraatheidswerk.
Bedrijven die door de NAO werden geïnterviewd, zeiden dat ze een beperkte betrokkenheid hadden bij de ontwikkeling van Defra’s draaiboek voor verstoring van de voedselvoorziening. Uit het rapport blijkt ook dat nationale scenario-oefeningen bedrijven in de voedselvoorzieningsketen grotendeels hebben uitgesloten; de laatste nationale oefening waarnaar in het rapport wordt verwezen, vond plaats in 2023.
De NAO beveelt aan dat Defra haar betrokkenheid bij de industrie hernieuwt, onderzoek naar veerkrachtbenaderingen die in andere landen en in kritieke infrastructuursectoren worden gebruikt, testen of bestaande plannen in de praktijk zullen werken, de wettelijke bevoegdheden beoordelen die beschikbaar zijn tijdens een ernstige verstoring en samenwerken met het Cabinet Office op het gebied van publieke paraatheid.
Het rapport bestrijkt de volledige voedselvoorzieningsketen en niet alleen de koelketenactiviteiten. De onderstaande implicaties voor koude opslag en temperatuurgecontroleerde logistiek zijn een sectorgerichte interpretatie van de bredere bevindingen.
Hoe het werkt
De veerkracht van de voedselvoorziening hangt af van de mate waarin veel afzonderlijke commerciële systemen samen blijven functioneren.
Landbouwproducenten hebben input nodig, arbeid en transport. Fabrikanten hebben grondstoffen nodig, elektriciteit, water en verpakking. Koelhuizen vereisen koeling, stroom, onderhouds- en voorraadsystemen. Distributeurs zijn afhankelijk van magazijnen, voertuigen, brandstof, bestuurders en functionerende wegen. Retailers en foodservice-exploitanten hebben voorspelbare bevoorradings- en ontvangstcapaciteit nodig.
Een ernstige gebeurtenis kan meerdere van deze systemen tegelijkertijd treffen.
Bijvoorbeeld, een incident met extreem weer kan wegen afsluiten, onderbreek de elektriciteit en verminder het magazijnpersoneel. Door een cyberaanval kunnen de koelapparatuur wel blijven werken, maar kan het magazijn de voorraad niet lokaliseren of bestellingen vrijgeven. Een uitbraak van een dierziekte kan de productstromen veranderen, verhogen de inspectie-eisen en creëren een plotselinge vraag naar extra gekoelde of bevroren opslag.
De veerkracht van de koudeketen kan daarom niet alleen door de koelafdeling worden beheerd.
Een operator voor koelopslag beschikt mogelijk over reservecompressoren, maar kan nog steeds geen voedsel distribueren als het magazijnbeheersysteem niet beschikbaar is. Het kan zijn dat er noodgeneratoren aanwezig zijn, maar dat er onvoldoende brandstof is voor een langdurige storing. Het kan zijn dat er palletcapaciteit beschikbaar is, maar geen gekwalificeerde koelvoertuigen om producten van een andere faciliteit over te brengen.
De nadruk die de NAO legt op scenariooefeningen is vooral relevant voor temperatuurgecontroleerde logistiek.
Een schriftelijk noodplan kan compleet lijken, maar faalt wanneer het wordt getoetst aan reële beperkingen. Facilitair managers kunnen ontdekken dat back-upstroom slechts een deel van de koelinstallatie ondersteunt, dat hulpvervoerders niet genoeg trailers kunnen leveren, of dat klantinventarisgegevens niet beschikbaar zijn buiten het getroffen gebouw.
Gezamenlijke oefeningen waarbij de overheid betrokken is, koelcellen, voedsel fabrikanten, detailhandelaren, vervoerders, nutsbedrijven en lokale hulpverleners kunnen deze zwakke punten identificeren voordat er een echte verstoring optreedt.
Hetzelfde principe geldt voor cyberincidenten.
Een koelhuis moet bij WMS kritische activiteiten kunnen uitvoeren, TMS, e-mail- of cloudplatforms zijn niet beschikbaar. Voor het ontvangen kunnen handmatige procedures nodig zijn, inventaris identificatie, productuitgave, temperatuurcontrole en verzending.
Deze procedures moeten worden getest. Een gedrukt formulier is geen haalbare optie als werknemers het nooit hebben gebruikt, klantgegevens kunnen niet worden opgehaald, of het magazijn kan niet bepalen welke pallets bij welke orders horen.
Waarom het ertoe doet
Voedselvoorzieningsketens opereren doorgaans via commerciële netwerken met een beperkte reservecapaciteit.
Bedrijven verminderen de voorraad en ongebruikte activa om de kosten onder controle te houden. Magazijnen optimaliseren het palletgebruik, vervoerders beheren de apparatuur nauwgezet en detailhandelaren zijn afhankelijk van frequente bevoorrading. Deze praktijken verbeteren de efficiëntie tijdens normale werkzaamheden, maar kunnen minder ruimte laten om een ernstige schok op te vangen.
De koudeketeninfrastructuur kent aanvullende beperkingen.
Gekoelde en diepgevroren producten kunnen niet zomaar naar een beschikbaar vrijstaand magazijn worden verplaatst. Alternatieve capaciteit moet de juiste temperatuurzone bieden, voedselveiligheidscontroles, toezicht houden, mogelijkheden voor docktoegang en voorraadbeheer.
Voor noodtransfers is ook gekwalificeerd vervoer vereist. Een magazijn kan beschikbare bevroren ruimte in een andere regio identificeren, maar kan de voorraad nog steeds niet snel genoeg verplaatsen als het om koeltrailers gaat, chauffeurs of brandstof zijn niet beschikbaar.
De NAO waarschuwt dat grote verstoringen van de voedselvoorziening de prijzen kunnen doen stijgen, de keuze van de consument beperken, de bedrijfsactiviteiten onderbreken en het voor kwetsbare mensen moeilijker maken om toegang te krijgen tot voedsel. Het kan ook aanzienlijke kosten voor overheidsinterventie met zich meebrengen.
Voor de koudeketen, productverlies kan deze effecten versterken.
Een langdurige stroomstoring of koelonderbreking kan gevolgen hebben voor grote hoeveelheden vlees, zeevruchten, zuivel, bevroren voedsel, bereide maaltijden of verse producten op één locatie. Zelfs als de kamertemperatuur is hersteld, Voor producten kan een quarantaine- en kwaliteitsbeoordeling nodig zijn voordat ze opnieuw in de handel kunnen worden gebracht.
Het ontbreken van een duidelijke coördinatie tussen overheid en bedrijfsleven kan deze beslissingen vertragen.
Bedrijven moeten begrijpen hoe toegang tot noodwegen mogelijk is, brandstof toewijzing, wettelijke inspectie, Voedselveiligheidsbeslissingen en publieke communicatie zullen worden beheerd tijdens een nationale of regionale crisis.
Overheidsinstanties, op zijn beurt, nauwkeurige informatie nodig hebben over de capaciteit van particuliere magazijnen, beschikbaarheid van vervoer, voorraadconcentratie en waarschijnlijke hersteltijden.
B2B-impact
Voor exploitanten van koelopslag, het rapport zou aanleiding moeten geven tot een herziening van de bedrijfscontinuïteitsplannen onder gecombineerde risicoscenario's.
Testen moeten meer omvatten dan een korte stroomstoring. Exploitanten moeten rekening houden met gebeurtenissen waarbij langdurig stroomverlies optreedt, cyberverstoring, afsluiting van de weg, brandstof tekort, extreme hitte, onbeschikbaarheid van personeel en gelijktijdige vraag naar noodopslag.
Back-upstroomsystemen moeten worden getest onder de werkelijke koelbelasting. Operators moeten weten welke kamers en systemen functioneel blijven, hoe lang de brandstof- of batterijcapaciteit meegaat en hoe apparatuur na een onderbreking opnieuw opstart.
Voor voedselproducenten, De noodplanning moet alternatieve gekoelde opslag identificeren voordat de primaire locatie niet meer beschikbaar is.
Overeenkomsten moeten de palletcapaciteit definiëren, ondersteunde temperatuurzones, eisen ontvangen, transportroutes, inventarisgegevens en verantwoordelijkheid voor overdrachtskosten. Een informele afspraak met een ander magazijn is mogelijk niet voldoende tijdens een wijdverbreide verstoring waarbij meerdere bedrijven dezelfde ruimte nodig hebben.
Voor retailers en foodservice-distributeurs, De veerkracht van leveranciers moet onderdeel worden van de kwalificatie van de koelketen.
Kopers moeten onderzoeken of kritische fabrikanten, magazijnen en vervoerders hebben back-upsites, alternatieve trajecten, cyberherstelprocedures en toegang tot noodstroomvoorziening.
Voor koelwagens, Bij de continuïteitsplanning moet rekening worden gehouden met brandstof, chauffeurs, onderhoud van reefers, routeafsluitingen en storingen in het communicatiesysteem.
Een vervoerder moet de identiteit van de zending kunnen bewaren, instructies voor het instelpunt, verzegel records en temperatuurgegevens, zelfs als het normale verzendplatform niet beschikbaar is.
Voor aanbieders van koudeketentechnologie, veerkracht vereist offline- en herstelmogelijkheden, evenals realtime zichtbaarheid.
Systemen moeten veilige back-ups bieden, exporteerbare records, duidelijk eigendom van gegevens en beproefde herstelprocedures. Een platform dat alleen werkt tijdens normale cloudconnectiviteit kan tijdens een groot incident een probleem worden.
Voor verpakkingsleveranciers, Noodplanning kan de vraag naar gekwalificeerde passieve systemen vergroten die producten kunnen beschermen tijdens ongeplande overdrachten of tijdelijke opslagtekorten.
Gevalideerde verzenders, PCM-systemen, thermische pallethoezen en geïsoleerde containers kunnen extra bescherming bieden, maar hun duur en temperatuurprofiel moeten worden afgestemd op het daadwerkelijke product en de vluchtstrook.
Voor brancheverenigingen en overheidsinstanties, de aanbeveling van de NAO ondersteunt meer realistische gezamenlijke oefeningen.
Bedrijven in de koudeketen zouden moeten deelnemen aan het ontwerpen van scenario's, omdat zij de praktische beperkingen met betrekking tot de koelbelasting begrijpen, beschikbaarheid van reefers, magazijngebruik, vrijgave voor voedselveiligheid en verplaatsing van noodproducten.
Voor verzekeraars en risicomanagers, Bij veerkrachtbeoordelingen moet de voorraadconcentratie worden onderzocht.
Een groot geautomatiseerd koelhuis kan een uitstekende efficiëntie bieden, maar een aanzienlijke afhankelijkheid van één gebouw creëren, voeding, koelinstallatie en digitaal platform. Alternatieve capaciteit en herstelregelingen moeten worden geëvalueerd vóór de acceptatie of contractverlenging.
De bredere les van de koudeketen is dat er tijdens de noodsituatie geen veerkracht kan worden gecreëerd.
Back-upstroom, alternatieve opslag, gekwalificeerd vervoer, handmatige bedieningsprocedures, dataherstel en overheidscoördinatie moeten vooraf worden voorbereid en getest. Het rapport van de Britse National Audit Office geeft een bredere waarschuwing voor het voedselsysteem, maar de implicaties ervan zijn vooral belangrijk voor gekoelde en bevroren netwerken waar zelfs korte perioden van verlies van controle onomkeerbaar productverlies kunnen veroorzaken.